و رحمت است . از مجلسى ( ره ) - ضمير عنهم در آخر خبر راجع به شيعهء اماميه است . از مجلسى ( ره ) - رازى در تفسير خود گفته كه محمد بن عباس سى حديث در تفسيرش آورده از خاص و عام كه اين آيه در بارهء على ( ع ) نازل شده است . از مجلسى ( ره ) - به طور خلاصه - اين آيه در داستان باب خِطّهء بنى اسرائيل است كه مأمور شدند هنگام ورود در شهر يا معبد تواضع كنند و طلب آمرزش نمايند و پوزش طلبند و مخالفت كردند و بر آنها عذاب سختى نازل شد تا آنكه مىگويد تأويلش بر پايهء سخن گذشته است كه داستانهاى قرآن براى يادآورى و پند اين امت است . و در اخبار متواتره از طرق خاصه و عامه وارد است كه پيغمبر ( ص ) فرمود : خاندان من نمونهء باب خِطّه‌اند در بنى اسرائيل ، و چونان كه بنى اسرائيل دستور يافتند در برابر آن تواضع كنند و سر باز زدند و كيفر شدند همچنان پيغمبر دستور داد در ولايت امير المؤمنين و ائمه در آيند و براى آنها فروتنى و فرمانبرى كنند و به همين جهت فرمود : من شهر دانشم و على در آن است ، و عمل نكردند و وظيفه را با پيروى پيشوايان ستم دگرگون ساختند و از اطاعت خاندان پاك رو برتافتند و در دنيا و آخرت معذب شدند . از مجلسى ( ره ) - پس از بيان تفسير آيه گويد آنچه امام در اين حديث از نظر تنزيل يا تأويل آيه بيان كرده با آنچه مفسرين گفته‌اند نزديك است زيرا ستم به خاندان محمد ( ص ) به باز داشتن آنها بود از امامت كه خدا بر ايشان مقرر كرده بود و همين خود ستم به پيغمبر و همهء مردم بود و كفر به ائمه و انكار ولايتشان كفر به خدا و رسول است و شايد كلمهء « كفروا » كه در حديث ترك شده براى بيان اين است كه عطف تفسيرى است .